Depresja towarzyszy ludzkości od niepamiętnych czasów. Jest to stan obniżonego nastroju i samopoczucia człowieka. Określana chorobą cywilizacyjną, depresja według Światowej Organizacji Zdrowia jest na czwartym miejscu najpoważniejszych problemów zdrowotnych na świecie. Ostatnio obserwuje się wzrost zachorowań. U osoby dotkniętej tą dolegliwością stany depresyjne powodują poważne obniżenie nastroju, związane z brakiem odczuwania przyjemności w sytuacjach, które wcześniej ją sprawiały. Depresja wiąże się z poczuciem przygnębienia, smutkiem, apatią, poczuciem ciągłego znużenia i zmęczenia, trudnościami z zasypianiem, snem płytkim i krótkim lub też zbyt dużą jego ilością. Depresja to również zupełny zanik odczuwania radości, przyjemności, chęci życia. Może skłaniać do myśli o śmierci i myśli samobójczych. Dodatkowo spadek apetytu i nadmierne spożywanie alkoholu może szybo rozbić życie danej osoby i jej rodziny.

O depresji wiele się mówi. Według badań kobiety chorują dwa do trzech razy częściej od mężczyzn. Po pięćdziesiątym roku życia notuje się bardzo wiele przypadków hospitalizacji związanej z przechodzoną depresją. Depresja prowadzi do kryzysów małżeńskich, problemów zawodowych, braku wydolności w życiu codziennym, a w jak się okazuje 25% do samobójstwa. Terapia antydepresyjna może polegać na psychoterapii, czy to poznawczo-behawioralnej czy analitycznej. Można też udać się na rozmowę do psychiatry bądź psychologa.

W obecnych czasach bardzo popularna jest psychoterapia indywidualna. Prowadzi ją certyfikowany terapeuta, który podczas jej trwania, psychoterapii krótkoterminowej oraz długoterminowej, realizuje cele terapeutyczne przy zastosowaniu konkretnej metody. Warto skorzystać z psychoterapii przy okazji różnego typu problemów psychologicznych. Zarówno po doświadczeniu trudnych i obciążających zdarzeń, jak i podczas w sytuacjach wymagających wsparcia. Podczas spotkań w ramach psychoterapii indywidualnej można przeanalizować własne zachowanie a także poprawić błędy w relacjach interpersonalnych oraz uporać się z nerwicą oraz wspomnieniami powodującymi ból.
Głównym celem psychoterapii jest wywieranie przez psychologa korzystnego wpływu na psychikę chorego. Psychoterapia indywidualna stosowana jest u osób borykających się z zaburzeniami emocjonalnymi a także tymi nerwicowymi, oraz u osób borykających się z kłopotami somatycznymi. Dodatkowo u osób, borykających się z zespołami chorób klinicznych. Taka forma psychoterapii może być wykorzystywana jako jedna forma działania psychoterapeutycznego, jak i jako element leczenia wielospecjalistycznego.

W Polsce istnieje wiele szkół psychoterapii. Wyróżnia się 5 nurtów związanych z psychoterapią, czyli podejście psychoanalityczne, behawioralno-poznawcze, humanistyczno-egzystencjalne, a także systemowe i coraz bardziej popularną psychologię procesu. W psychoterapii także w Polsce wyróżnia się psychoterapie ortodoksyjną Freuda, neopsychoanalizę głośnej terapeutki Karen Horney, teorie behawioralną a także terapie poznawczą, terapie humanistyczno-poznawczą a także terapie egzystencjalną.

Ośrodki i szkoły znajdują się we wszystkich większych miastach. Prowadzone są szkolenia i kursy dla osób, które posiadają certyfikaty bądź zaczęły pracę jako terapeuta. Klienci instytucjonalni a także prywatni mogą skorzystać z porad. Powodzeniem cieszy się psychoterapia ericksonowska a także psychologia procesu oraz programowanie neurolingwistyczne, znane pod nazwą NLP. Można także skorzystać z psychologii Gestalt. Od typu problemu i preferencji dobierana jest odpowiednia szkoła psychoterapeutyczna.

Psychoterapia jest pojęciem o szerokim znaczeniu. Określa się tym pojęciem oddziaływanie lecznicze na pacjenta środkami psychologicznymi oraz środowiskowymi. Profesjonalna psychoterapia jest działaniem zaplanowanym polegającym na systematycznym oddziaływaniu psychologicznym. Wyróżnia się psychoterapię krótkoterminową oraz psychoterapię długoterminową. Ogólnie w psychoterapii wyróżnia się obecnie kilka kierunków psychoterapeutycznych, takich jak kierunki: psychoanalityczne, fenomenologiczne, dynamiczne, behawioralne, procesualne, a także te związane z koncepcją teoretyczną. Przy zaburzeniach psychosomatycznych a także psychicznych, po doświadczeniu traumy konieczne jest skorzystanie z psychoterapii.

Psychoterapia jest metodą leczenia zaburzeń psychicznych, a także tych somatycznych. Środkami psychoterapeutycznymi są: słowo, mimika, gest a także więzi emocjonalne oraz manipulowanie środowiskiem a także próba wyuczenia określonych zachowań. Obecnie psychoterapia może być stosowana wobec dzieci, młodzieży a także dorosłych. Istotnym zakresem działania psychologów są działania skierowane do podnoszenia wydajności pracowników firm oraz kadry menadżerskiej.

Zaburzenia osobowości na tle paranoicznym należą do psychoz endogennych, czyli chorób o niewyjaśnionym pochodzeniu. Paranoję charakteryzują irracjonalne przeświadczenia lub też usystematyzowane urojenia dotyczące siebie lub oddziaływania innych. Na przykład mania wielkości lub mania prześladowcza.

Osobowość paranoiczna przejawia takie cechy jak nieufność, podejrzliwość, cynizm, mściwość, ostrożność, zadufanie, zazdrość, poczucie krzywdy, brak poczucia humoru, poczucie własnej wyższości i inne. Paranoik podejrzewa partnera lub współmałżonka, wspólników i przyjaciół, zarzuca im brak lojalności, wierności, wykorzystywanie go, krzywdzenie lub oszukiwanie. Paranoik nosi z tego powodu urazy i nie potrafi wybaczyć.

Paranoja jest patologią, jednak w społeczeństwie może uchodzić za przejaw skrajnych lub dziwnych poglądów. Najczęstszymi urojeniami osobowości paranoicznej są urojenia prześladowcze, wielkościowe, erotyczne czy hipochondryczne. Zaburzenia tego typu najczęściej pojawiają się między 35 a 45 rokiem życia. Występują u osób z niższym wykształceniem, w środowisku wiejskim, częściej u kobiet i osób będących na emigracji. Leczenie paranoi wiąże się z leczeniem psychiatrycznym, farmakologicznym, jak również odpowiednią psychoterapią, która potrafi wiele pomóc. Negowanie poglądów chorego wzbudza często w nim agresję.

Tolerancja jest w tym przypadku najlepszą metoda komunikacji.

Fobie są irracjonalnymi lękami, które przejawiają się w postaci lęku przed jakąś rzeczą. Może to być na przykład arachnofobia, czyli lęk przed pająkami, awiofobia, czyli lęk przed lataniem samolotem lub na przykład teofobia, czyli lęk przed Bogiem i karą Boską. Przyczyna strachu może być zakorzeniona w różnych okresach życia. Często mówi się o wczesnym dzieciństwie, a nawet okresie przebywania w łonie matki. Istnieją również teorie, mówiące o lękach zrodzonych w poprzednim wcieleniu.

Fobia, czy też lęk pojawia się w człowieku w kontakcie z tym, czego on się boi. Ale często nie jest to tylko jeden lęk. Fobii towarzyszą objawy psychosomatyczne, potliwość, przyspieszona akcja serca, suchość w ustach i przede wszystkim częściowa utrata kontroli nad własnymi emocjami. Lęk może powodować histeryczne zachowanie, ucieczkę na stół czy krzesło przed małym gryzoniem lub pająkiem idącym po podłodze. Fobie leczy się całkowicie poprzez psychoterapię.

Psychoterapia okazuje się skuteczna nawet w bardzo ciężkich przypadkach lękowych. W czasie terapii, pacjent jest powoli oswajany ze źródłem lęku. To pozwala mu na dostrzeżenie i oswojenie się z irracjonalnym lękiem, niewspółmiernym do skali niebezpieczeństwa. Lęki utrudniają życie osoba z fobiami, dlatego też najlepszym rozwiązaniem dla takich osób jest psychoterapia, która nie używa środków farmaceutycznych a daje bardzo dobre rezultaty.