Nerwice należą do grupy zaburzeń psychicznych, na które składają się różnorakie czynniki, jak również dysfunkcje narządów, zaburzenia emocjonalne i zakłócenia procesów psychicznych. Mechanizm procesów nerwicowych przypomina błędne koło, ponieważ występuje sprzężenie zwrotne pomiędzy objawami. Do objawów somatycznych nerwicy można zaliczyć: zaburzenie funkcjonowania organów wewnętrznych, napięciowe bóle głowy, serca, żołądka lub kręgosłupa, brak czucia w pewnych obszarach skóry, porażenie narządów ruchu lecz niekoniecznie w stopniu zupełnym, zaburzenia seksualne. Myśli natrętne, natręctwa ruchowe, derealizacja, to symptomy funkcji poznawczych. Zaburzenia emocjonalne na tle nerwowym przejawiają się w postaci fobii, nagłych napadów lęku, zaburzeń snu, przygnębienia, apatii, poirytowania, napięcia, niepokoju. Do uwolnienia objawów nerwicowych może dojść na skutek traumy, trudnego doświadczenia lub przeżycia. Często również wymagania stawiane jednostce przez społeczeństwo, środowisko mogą prowadzić do wzmożenia objawów nerwicowych. W rezultacie, osoba chora wycofuje się z życia społecznego, często korzysta z opieki medycznej i stosuje niepotrzebne środki farmaceutyczne, izoluje się, a nawet może popełnić samobójstwo. W leczeniu stosuje się zarówno psychoterapię, jak i leczenie farmakologiczne.