Psychoanaliza stosowana jest jako metoda terapeutyczna. Jest ona metodą terapii zaburzeń psychicznych. Proces powstawania tych zaburzeń wiąże się z sytuacją traumatyczną, w momencie której przeżywane emocje nie zostają odreagowane, ponieważ nie zostają zaakceptowane przez świadome „ja”. Z tym wiążą się objawy nerwicowe, jako przejawy drogi wyjścia emocji, które tylko w taki sposób mogą znaleźć ujście. Wspomnienia te pozostają nieuświadomione i powodują zewnętrzne objawy do momentu samouświadomienia owych emocji i odreagowania stanu ciężkiego przeżycia. Różne twory psychiki w czasie terapii zostają przeanalizowane: marzenia senne, przypadkowe skojarzenia, objawy nerwicowe, natręctwa myślowe. Nieuświadomione wspomnienie może wyjść na zewnątrz i w ten sposób objawy nerwicowe mogą zostać usunięte. Analiza w tym wypadku zachodzi na psychice pacjenta, szukając tych objawów, które są rezultatem stłumionego przeżycia. Metoda ta uświadamia chorym kompleksy jakie ich dręczą i sens tych zaburzeń.