Najważniejszą postacią w historii tworzenia psychoanalizy był oczywiście Zygmund Freud, ur. 6 maja 1856 we Freibergu - zm. 23 września 1939 w Londynie. Był austriackim neurologiem i psychiatrą, również filozofem. Freud na początku chciał studiować prawo, jednakże pod wpływem Goethego zmienił kierunek swojego dążenia. Studiował biologię, później medycynę. Freud interesował się znieczulającym działaniem kokainy oraz leczeniem nerwic histerycznych za pomocą hipnozy. Pracował on jako neurolog. Jego najważniejszym dziełem było Objaśnienie marzeń sennych i był to fundament dla teorii psychoanalitycznej.
Uczniem Freuda został Carl Gustav Jung, szwajcarski psychiatra i psycholog. Jung stworzył swoją własną koncepcję nazywaną psychologią analityczną, która stanowiła częściową krytykę psychoanalizy. Pojęcia jakie wprowadził to pojęcie nieświadomości zbiorowej, archetypu oraz synchroniczności. Jung był zainteresowany bardzo różnymi dziedzinami tj. fizyka, alchemia, teoria względności, percepcja pozazmysłowa. Główną sferą jego badań były badania fenomenologiczne, w których skład wchodziło doświadczenie symboliczne. Analizie dlatego podlegały marzenia senne, fantazje, mity, baśnie i wizje. Studiował on symbolikę ale również filozofię.